Vrijwilligerswerk?

Als directeur van Zorgbelang Gelderland buig ik mij momenteel over de plannen voor de toekomst: meer doen met minder geld? In dat verband denk ik ook na over de mogelijk grotere inzet van vrijwilligers in onze organisatie.

Bijna alle vrijwilligers van Zorgbelang zijn ook actief in onze aangesloten organisaties. Die vormen de basis van Zorgbelang. Daarom is er altijd enige spanning geweest ten aanzien van de inzet van vrijwilligers bij het werk van Zorgbelang: daarmee zuigen we vrijwillige inzet weg bij onze aangesloten organisaties, want helaas is de meeste vrijwillige tijd en inzet net zo schaars als betaalde inzet. Bovendien is het voor iedereen moeilijk (passende) vrijwilligers te vinden, zo werd mij gisteren nog door een vrijwilligster van een aangesloten organisatie duidelijk uitgelegd. Ik zit dus met een groot dilemma: hoe meer vrijwilligers ik ga werven, des te meer ik mijn aangesloten organisaties in de wielen ga rijden. Wie helpt mij dit dilemma op te lossen?

Op dit moment werken veel mensen vrijwillig mee aan activiteiten van Zorgbelang, zoals bijeenkomsten, panels, fotografie voor aangesloten organisaties of bijvoorbeeld acties. Daarnaast zijn er veel vrijwilligers in bestuurlijke geledingen actief, zoals de Raad van Toezicht en de Raad van Advies. Maar eigenlijk worden al deze activiteiten min of meer gestuurd vanuit de betaalde medewerkers van het bureau. Dat is het resultaat van de door de overheid en zorgsector gewenste professionalisering van de belangenbehartiging in de afgelopen 20 jaar. Dat betekent echter dat ik juist minder vrijwilligers krijg als ik noodgedwongen betaalde medewerkers moet ontslaan. Hoe keer ik deze trend?

 Ik zoek dus vrijwilligers die zich eigenlijk als een betaalde medewerker moeten gedragen:

  • Vrijwilligers die zelf initiatieven nemen in het kader van de missie en het beleid van onze organisatie, samen met andere vrijwilligers en andere betaalde medewerkers;
  • Vrijwilligers die hun werk doen onder leiding van mij als directeur of een andere leidinggevende en ook vooraf en achteraf verantwoording over de eigen activiteiten afleggend, daarvoor beoordeeld worden;
  • Vrijwilligers die een behoorlijke hoeveelheid tijd beschikbaar hebben op redelijk vaste momenten. Eigenlijk minstens een dag per week;
  • Vrijwilligers die solliciteren op een functie en dus ook vanwege niet passende kwaliteiten afgewezen kunnen worden, maar dan niet boos Zorgbelang de rug toekeren;
  • Vrijwilligers die dus hetzelfde doen als betaalde medewerkers en dus dezelfde plichten hebben, maar daar niet voor betaald worden en dus andere rechten hebben.

Alleen door een dergelijk type vrijwilliger kan Zorgbelang in de toekomst een aantal nu betaalde taken blijven doen, maar dan door onbetaalde vrijwillige medewerkers. Als het ons niet lukt meer van dergelijke vrijwilligers te werven, zullen we taken zoals de informatie en klachtopvang, voor een belangrijk deel moeten gaan loslaten.

Wie wil als vrijwilliger over deze problematiek met Zorgbelang Gelderland meedenken? Wat zijn uw ideeën over mijn vragen en dilemma’s? Is wat ik voor ogen heb realistisch? Wie is er zo gek?

 Graag uw reacties naar ericverkaar@zorgbelanggelderland.nl .

 

Posted in Vrijwilligerswerk, Zorgbelang | Comments Off

Afscheid

Paul Wekker 1959 – 2011

Gisteren hoorde ik samen met mijn collega’s dat Paul Wekkker onverwacht overleden is aan een hartstilstand. Paul Wekker was tot en met 31 oktober 2011 programmacoördinator Kwetsbare burgers bij Zorgbelang Gelderland. Een collega waarin ik in mijn managementteam veel en prettig mee heb samengewerkt. Vanaf 1 november was hij gestart met het verder opbouwen van zijn sportschool die hij met twee partners had opgezet.

Als afscheid van Zorgbelang Gelderland had Paul een workshop boksen met een bekende bokser georganiseerd. Ik kon daar helaas niet bij zijn. Daarom hadden Paul en ik een afscheidslunch op 2 december j.l. in het grand café van Musis Sacrum in Arnhem. Paul was vol enthousiasme over zijn sportschool. Als ondernemer had hij de ambitie de komende maanden nieuwe leden te werven. Daarnaast was hij druk bezig met het opzetten van boksclinics voor jongeren. Het was Paul’s overtuiging dat deze sport jongeren met problemen kon helpen zichzelf uit te drukken en hen kon helpen zichzelf te verbeteren. Voor Zorgbelang had hij in het kader van het Arnhemse kwartiermakersfestival ook al dergelijke workshops georganiseerd. Paul was vol leven.

De afgelopen jaren was Paul voor Zorgbelang Gelderland onder andere actief op het gebied van ondersteuning van jongeren in de jeugdzorg. Hij was ook betrokken bij de Nijmeegse academische werkplaats jeugdzorg ‘ Inside out’ . Daar heeft hij het plan uitgewerkt om jongeren en ouders bij onderzoek in de jeugdzorg te betrekken. Deze activiteiten worden nu na zijn vertrek door anderen uitgevoerd. Ik ben nauw bij deze initiatieven betrokken geweest en ik heb ervaren dat Paul erg gedreven was jongeren voor zichzelf op te laten komen: hij geloofde in de kracht van jongeren zelf en wilde hen steunen op manieren die jongeren aanspreken.  Vandaar dus onder andere zijn ideeën voor boksclinics. Het heeft helaas niet zo mogen zijn dat Paul zijn werk hier veel verder vorm mee heeft kunnen geven. Ik hoop dat zijn collega sportschooleigenaren hier verder mee aan de slag gaan.

Paul besprak met mij tijdens onze afscheidslunch dat hij erg geraakt werd als persoon, als er over de bokssport gesproken werd alsof het een criminele organisatie betreft. Het was Paul zijn missie de bokssport ‘netjes ‘ op de kaart te zetten, als kracht waaruit met name jongeren kunnen putten om zichzelf te versterken. Jammer dat Paul deze missie niet verder voort kan zetten.

Paul wil in kleine familiekring begraven worden. Als (oud) collega’s kunnen we dan ook geen persoonlijk afscheid van hem nemen. Ik gedenk hem daarom op deze manier: door te beschrijven wat Paul voor Zorgbelang heeft betekend, wat zijn ambities waren en hoe  ik hem  als persoon  heb ervaren. Bij wijze van een hernieuwd afscheid.

Ik wens de familie en vrienden van Paul veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.

Posted in Zorgbelang | Comments Off

Verdeel jezelf en laat je overheersen

Een kleine 15 jaar mocht de Nederlandse patiëntenbeweging zich verheugen op de positieve belangstelling van bestuurders en beleidsmakers in de zorg. Dat vanuit de gedachte dat in een zorg die als markt functioneert, de consument goed ondersteund moet worden. Gelukkig valt er voor zorgvragers steeds meer te kiezen. Maar of dat ook goede zorg is, weet nog steeds bijna niemand. En goedkoper is de zorg nog niet geworden. Je zou denken dat het dus nog steeds nodig is om zorgvragers goed te ondersteunen, vanuit een onafhankelijke positie.

Omdat er bezuinigd moet worden, bezuinigt de Nederlandse overheid landelijk 50 procent op de patiëntenbeweging en regionaal is dat niet minder. Daarbij lijkt het er op dat bestuurders en beleidsmakers er voor kiezen de middelen die over blijven, te versnipperen. Daardoor blijven er wel veel maar kleine patiëntenorganisaties of ondersteunende organisaties over. Tot een krachtige ondersteuning van zorgvragers leidt het in elk geval niet in mijn ogen.

Is deze versnippering en verdeeldheid nu iets wat de overheid veroorzaakt? Nee natuurlijk niet. Binnen de patiëntenbeweging heerst zo’n enorm ‘verkokerd’ denken met het eigen bijzondere belang voorop, dat het ons zelf niet lukt onze krachten te bundelen. De wijze waarop de overheid financiert laat dat in tact of versterkt dit.

Mijn oproep aan patiëntenorganisaties – met de NPCF en CG raad voorop -  is dan ook op zeer korte te komen tot een nauwe landelijke samenwerking. Samen met de Zorgbelang organisaties en de daarbij aangesloten lokale en regionale zorgvragers organisaties. Als Zorgbelang organisaties, verenigd in Zorgbelang Nederland, wachten we hier nu al minstens 5 jaar op. En als lid van het bestuur van Zorgbelang Nederland zie ik geen enkele beweging bij noch de NPCF, noch de CG raad in de richting van verbinding van het landelijke en het regionale, noch in de landelijke verbinding zelf.

Ik haal dan nog maar eens mijn favoriete stelling van stal: het echte probleem van de Nederlandse patiëntenbeweging, is de patiëntenbeweging zelf. Door onze eigen verdeeldheid laten we toe dat we patiënten / zorgvragers geen sterke positie geven op een zorgmarkt die de komende jaren enorm problematisch wordt. Zowel qua toegankelijkheid en kosten, als qua kwaliteit. Wij verdelen onszelf en laten zorgaanbieders en zorgverzekeraars heersen. Dat terwijl zij bereid zijn de patiënt meer invloed te geven, al was het maar uit welgemeend eigenbelang.

Ik hoop dat de bezuinigingen van dit moment dan ook leiden tot bezinning: verbindt en werk samen binnen de patiëntenbeweging. Ik zal mij als directeur van Zorgbelang Gelderland en als lid van het bestuur van Zorgbelang Nederland tot het uiterste inspannen dit het komende jaar tot stand te brengen. Ik hoop dat het er nu eindelijk eens van komt en dat zorgvragers daar van zullen profiteren in de moeilijke periode die voor ons ligt.

Posted in Patiëntenorganisaties, Zorgbelang | Comments Off